Nowa Biblia Gdańska

Ewangelia Łukasza 24

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Zaś pierwszego dnia tygodnia, głębokim świtem, przyszły do grobu niosąc wonności, które przygotowały, i jakieś inne z nimi.

ubg

Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety;

2
nbg

znalazły kamień odtoczony od grobowca.

ubg

I zastały kamień odwalony od grobowca.

3
nbg

A kiedy weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

ubg

A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa.

4
nbg

Więc w ich zakłopotaniu względem tego, zdarzyło się także, że oto stanęli przy nich dwaj mężowie w lśniących szatach.

ubg

A gdy zakłopotały się z tego powodu, nagle dwaj mężowie stanęli przy nich w lśniących szatach.

5
nbg

Zaś one stały się przestraszone, a gdy schyliły twarze ku ziemi, powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego pośród umarłych?

ubg

I przestraszone, schyliły twarze ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

6
nbg

Nie jest tutaj, lecz wstał. Pamiętajcie jak wam powiedział, kiedy był jeszcze w Galilei,

ubg

Nie ma go tu, ale powstał z martwych. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, gdy był jeszcze w Galilei:

7
nbg

i mówił o Synu Człowieka, że musi zostać wydanym w ręce grzesznych ludzi, zostać ukrzyżowanym, a w trzecim dniu powstać.

ubg

Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.

8
nbg

Zatem przypomniały sobie jego słowa.

ubg

I przypomniały sobie jego słowa.

9
nbg

I wróciły od grobu oraz oznajmiły to wszystko jedenastu, i wszystkim pozostałym.

ubg

A wróciwszy od grobu, oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym.

10
nbg

A były to: Maria Magdalena, Joanna i Maria Jakóba; lecz także owe inne z nimi mówiły do apostołów.

ubg

A były to: Maria Magdalena i Joanna, Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.

11
nbg

Lecz te słowa wypowiadane wobec nich, wydawały się jak głupstwo, zatem im nie wierzyli.

ubg

Lecz ich słowa wydały im się niczym baśnie i nie uwierzyli im.

12
nbg

Zaś Piotr wstał, pobiegł do grobowca, zaglądnął i widzi same leżące prześcieradła; więc odszedł do siebie, dziwiąc się tej sprawie, która się dokonywała.

ubg

Wtedy Piotr wstał i pobiegł do grobu. A gdy się nachylił, zobaczył płótna leżące osobno i odszedł, dziwiąc się temu, co się stało.

13
nbg

I oto dwaj z nich, w tym samym dniu szli do miasteczka oddalonego sześćdziesiąt stadionów od Jerozolimy, które zwano Emaus.

ubg

A tego samego dnia dwaj z nich szli do wioski zwanej Emmaus, która była oddalona o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.

14
nbg

Ci także rozmawiali ze sobą o tych wszystkich sprawach, które się stały.

ubg

I rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się stało.

15
nbg

A w czasie ich rozmowy oraz dociekań wydarzyło się, że sam Jezus się zbliżył oraz szedł razem z nimi.

ubg

A gdy tak rozmawiali i wspólnie się zastanawiali, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi.

16
nbg

Ale ich oczy były trzymane, by go nie rozpoznali.

ubg

Lecz ich oczy były zakryte, żeby go nie poznali.

17
nbg

Także powiedział do nich: Jakie to słowa, które idąc, rozważacie między sobą?

ubg

I zapytał ich: Cóż to za rozmowy prowadzicie między sobą w drodze? Dlaczego jesteście smutni?

18
nbg

Zaś odpowiadając, jeden imieniem Kleofas, rzekł do niego: Ty jedyny jesteś przybyszem w pobliże Jerozolimy, a nie wiesz o tych sprawach, które się w tych dniach w niej dokonały?

ubg

A jeden z nich, któremu było na imię Kleofas, odpowiedział mu: Czy jesteś tylko przychodniem w Jerozolimie i nie wiesz, co się tam w tych dniach stało?

19
nbg

Więc im powiedział: Jakich? A oni mu powiedzieli: Tych odnośnie Jezusa Nazareńczyka, który był mężem prorokiem, mocnym w dziele i słowie przed Bogiem, oraz przed całym ludem.

ubg

I zapytał ich: O czym? A oni mu odpowiedzieli: O Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem;

20
nbg

Lecz także o tym, jak go przedniejsi kapłani i nasi przełożeni wydali na wyrok śmierci, więc go ukrzyżowali.

ubg

Jak naczelni kapłani i nasi przywódcy wydali go na śmierć i ukrzyżowali.

21
nbg

A myśmy się spodziewali, że on jest tym, co ma wykupić Israela. Lecz właśnie razem z tymi wszystkimi sprawami dziś mija ten trzeci dzień od którego to się stało.

ubg

A my spodziewaliśmy się, że on odkupi Izraela. Lecz po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak to się stało.

22
nbg

Ale zdumiały nas pewne niewiasty, z naszych, które były wcześniej przy grobie;

ubg

Nadto niektóre z naszych kobiet zdumiały nas: były wcześnie rano przy grobie;

23
nbg

a kiedy nie znalazły ciała, przyszły mówiąc, że zobaczyły wizję aniołów, którzy powiadają, że on żyje.

ubg

A nie znalazłszy jego ciała, przyszły, mówiąc, że miały widzenie aniołów, którzy powiedzieli, iż on żyje.

24
nbg

Więc niektórzy z naszych chodzili do grobowca i tak znaleźli, jak powiedziały niewiasty; ale jego nie zobaczyli.

ubg

Wówczas niektórzy z naszych poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak mówiły kobiety, ale jego nie widzieli.

25
nbg

A on do nich rzekł: O nierozsądni oraz powolni sercem, by wierzyć dzięki tym wszystkim sprawom, które zapowiedzieli prorocy.

ubg

Wtedy on powiedział do nich: O głupi i serca nieskorego do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy!

26
nbg

Czyż Chrystus nie miał tego wycierpieć oraz wejść do swej chwały?

ubg

Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały?

27
nbg

I począwszy od Mojżesza oraz od wszystkich proroków, wytłumaczył im we wszystkich Pismach odnośnie jego samego.

ubg

I zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im, co było o nim napisane we wszystkich Pismach.

28
nbg

Zbliżyli się też do miasteczka, gdzie szli, a on utrzymywał, że idzie dalej.

ubg

I zbliżyli się do wsi, do której szli, a on zachowywał się tak, jakby miał iść dalej.

29
nbg

Zatem go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo jest ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Więc wszedł, by z nimi zostać.

ubg

Lecz oni go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo zbliża się wieczór i dzień się już kończy. Wszedł więc, aby z nimi zostać.

30
nbg

Także się wydarzyło, kiedy on położył się z nimi u stołu, że wziął chleb, uwielbił Boga, a gdy połamał podał im.

ubg

A gdy siedział z nimi za stołem, wziął chleb, pobłogosławił i łamiąc, podawał im.

31
nbg

Zostały też otwarte ich oczy, więc go poznali; lecz on został ukryty od nich z dala.

ubg

Wtedy otworzyły się im oczy i poznali go, lecz on zniknął im z oczu.

32
nbg

Mówili też między sobą: Czyż nasze serce nie było w nas płonące, kiedy nam mówił w drodze i gdy nam Pisma otwierał?

ubg

I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma?

33
nbg

I o tej samej godzinie wstali, wrócili do Jerozolimy oraz znaleźli zebranych jedenastu, i tych innych z nimi,

ubg

A wstawszy o tej godzinie, wrócili do Jerozolimy i zastali zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli.

34
nbg

co mówili, że istotnie Pan się podniósł oraz ukazał się Szymonowi.

ubg

Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi.

35
nbg

A oni opowiedzieli to, co się wydarzyło w drodze oraz jak go poznali przy łamaniu chleba.

ubg

Oni zaś opowiedzieli, co się stało w drodze i jak go poznali przy łamaniu chleba.

36
nbg

Zaś kiedy to mówili, sam Jezus stanął w ich środku i im powiedział: Pokój wam.

ubg

A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam.

37
nbg

Ale spłoszeni i przestraszeni uważali, że widzą ducha.

ubg

A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha.

38
nbg

Więc im powiedział: Dlaczego jesteście wstrząśnięci i czemu myśli wznoszą się w waszym sercu?

ubg

I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach?

39
nbg

Oglądajcie moje ręce i moje stopy, że ja nim jestem; pomacajcie mnie i zobaczcie, gdyż duch nie ma cielesnej natury oraz kości, jak widzicie, że ja mam.

ubg

Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam.

40
nbg

A gdy to rzekł pokazał im ręce i stopy.

ubg

Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.

41
nbg

A kiedy oni jeszcze nie wierzyli oraz z radości się dziwili, powiedział im: Macie tu coś jadalnego?

ubg

Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia?

42
nbg

Zaś oni podali mu część pieczonej ryby oraz z plastra pszczelego miodu.

ubg

I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu.

43
nbg

Więc wziął oraz wobec nich zjadł.

ubg

A on wziął i jadł przy nich.

44
nbg

Ale do nich rzekł: To są słowa, które do was powiedziałem, gdy byłem jeszcze z wami: Jest konieczne, aby wypełnić wszystko, co o mnie napisane w Prawie Mojżesza, Prorokach i Psalmach.

ubg

Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.

45
nbg

Wtedy otworzył ich umysł, by rozumieli Pisma.

ubg

Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma.

46
nbg

Powiedział im także: Tak jest napisane więc Chrystus tak musiał cierpieć, a trzeciego dnia powstać z martwych.

ubg

I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

47
nbg

Dzięki jego Imieniu aż do wszystkich narodów, począwszy od Jerozolimy ma też zostać podana do wiadomości skrucha i odpuszczenie grzechów.

ubg

I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.

48
nbg

Zaś wy jesteście tego świadkami.

ubg

A wy jesteście tego świadkami.

49
nbg

A oto ja wysyłam do was obietnicę mojego Ojca; ale zostańcie w mieście Jerozolimie, aż nie będziecie odziani mocą z wysokości.

ubg

A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka.

50
nbg

Wyprowadził ich też na zewnątrz, aż do Betanii, podniósł swoje ręce oraz wielbił im Boga.

ubg

I wyprowadził ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce, błogosławił ich.

51
nbg

I w czasie, gdy on im wielbił, stało się, że rozstał się z nimi oraz został zabrany do niebios.

ubg

A gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony w górę do nieba.

52
nbg

A oni mu się pokłonili oraz z wielką radością wrócili do Jerozolimy.

ubg

A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością.

53
nbg

Z powodu tego wszystkiego byli także w Świątyni, chwaląc i wielbiąc Boga. Amen.

ubg

I byli zawsze w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.