Nowa Biblia Gdańska
Pieśń nad pieśniami 1
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Najprzedniejsza pieśń Salomona.
Pieśń najprzedniejsza z pieśni Salomonowych.
O, gdyby mnie pocałował jednym z pocałunków swoich ust. Bo twe pieszczoty są przyjemniejsze niż wino.
Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze są miłości twoje niż wino.
Z powodu wonności rozkoszne są twe pachnidła; twoje Imię jak rozlany olejek, i dlatego umiłowały cię dziewice.
Dla wonności wyborne są maści twoje; imię twoje jest jako olejek rozlany; przetoż cię panienki umiłowały.
Pociągnij mnie za sobą; o, spieszmy się. Król już mnie wprowadził do swych komnat. W tobie będziemy się radowały i cieszyły, bardziej niż wino będziemy wysławiały twe pieszczoty; bo słusznie cię miłują.
Pociągnijże mię, a pobieżymy za toba. Wprowadził mię król do pokojów swoich; przetoż się w tobie radować i weselić będziemy milości twoje raczej niż wino; bo uprzejmi milują cię.
Ja jestem śniada, ale wdzięczna, o, córy jerusalemskie! Tak, jak namioty Kedaru i jak kotary Salomona.
Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Jeruzalemskie! Jestem jako namioty Kedarskie, jako opony Salomonowe.
Nie zwracajcie uwagi, że jestem taka śniada, bo opaliło mnie słońce. Synowie mojej matki rozpalili się na mnie gniewem, ustanowili mnie dozorczynią winnic a mojej własnej winnicy nie strzegłam.
Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opalilo słonce.Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam.
Daj mi znać, o ty, którego umiłowała moja dusza; gdzie pasiesz? Gdzie w południe dajesz odpoczywać twej trzodzie? Czemuż mam się błąkać z zakrytą twarzą przy stadach twych towarzyszy?
Oznajmijże mi ty, którego miłuje dusza moja, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dajesz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała być jako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich?
Jeżeli tego nie wiesz, o najpiękniejsza z niewiast, wejdź w tropy trzód, paś twoje koźlątka przy namiotach pasterzy.
Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem trzody, a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy.
Porównuję cię, moja przyjaciółko, do mej klaczy, jakby w zaprzęgach faraona.
Przyrównywam cię, o przyjaciółko moja! jeździe w wozach Faraonowych.
Cudne są rzędy klejnotów przy twych licach, kolie twojej szyi.
Jagody lica twego klejnotami są ozdobione, a szyja twoja łańcuchami.
A sprawiam ci złote sznury klejnotów ze srebrnym nakrapianiem.
Naczynimyć klejnotów złotych z nakrapianiem srebrnem.
Dokąd król bawił w swoim kole swoją woń wydawała moja narda.
Dotąd, pokąd król jest u stołu, szpikanard mój wydaje wonność swoję.
Mój luby jest dla mnie jak mieszek mirry, który spoczywa na mych piersiach.
Jako snopek myrry jest mi miły mój na piersiach moich odpoczywający.
Mój miły jest dla mnie jak kiść cypru pośród winnic Engedi.
Miły mój jest mi jako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy.
O, jakaś ty piękna, moja przyjaciółko; o, jakaś ty piękna! Twoje oczy jak oczy gołębicy.
O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja, o jakoś ty piękna! oczy twoje jako oczy gołębicy.
Jakiś ty piękny, mój luby, i jak nadobny. A oto nasze łoże, które się zawsze zieleni.
O jakoś ty jest piękny, miły mój! i jako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się.
Stropy naszych domów są z cedrów, a nasze gonty z cyprysów.
Belki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze jodłowe.