Nowa Biblia Gdańska
Pieśń nad pieśniami 2
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Ja jestem róża Saronu, lilia dolin.
Jam jest jako róża Sarońska, a lilija przy dolinach.
Jak lilia między cierniem tak moja przyjaciółka pomiędzy dziewicami.
Jako lilija między cierniem, tak przyjaciółka moja między pannami.
Jak jabłoń między leśnym drzewem tak mój luby pomiędzy młodzieńcami. Chętnie siedziałam w jego cieniu, a jego owoc był słodkim dla mego podniebienia.
Jako jabłoń między drzewem leśnem, tak miły mój między młodzieńcami. Pragnęłam siedzieć w cieniu jego, i siedzę; bo owoc jego słodki jest ustom moim.
Poprowadził mnie do sali wina, a nade mną jego chorągiew, którą jest miłość.
Wprowadził mię w dom wina, mając za chorągiew miłość przeciwko mnie.
Pokrzepcie mnie plackami z rodzynkami, posilcie mnie tymi jabłuszkami, bo jestem chora z miłości.
Oczerstwijcie mię temi flaszami, posilcie mię temi jabłkami; boć omdlewam od miłości.
Jego lewica spoczywa pod moją głową, zaś jego prawica mnie pieści.
Lewica jego pod głową moją, a prawica jego obłapia mię.
Zaklinam was, o córy jerusalemskie, na sarny i polne łanie: Nie pobudzacie, nie pobudzajcie miłości, aż do rozkoszy.
Poprzysięgam was, córki Jeruzalemskie! przez sarny i łanie polne, abyście nie budziły i nie przerywały snu miłego mego, dokąd nie zechce.
Głos mojego lubego! Oto nadchodzi, sadzi przez góry i przeskakuje pagórki.
Głos miłego mego! oto on idzie skacząc po tych górach, a poskakując po tych pagórkach.
Mój luby podobny jest do sarny, lub do młodego jelenia. Już stanął za naszym murem, zagląda przez okna i wypatruje spoza krat.
Miły mój podobny jest sarnie, albo młodemu jelonkowi; oto on stoi za ścianą naszą, wygląda z okien, patrzy przez kraty.
Mój luby się odezwał oraz do mnie powiedział: Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź.
Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź.
Bo oto przeszła zima, deszcz ustał oraz przeminął.
Albowiem oto minęła zima! deszcz przeszedł, i przestał.
Ukazują się pączki na ziemi, nastała pora śpiewu; w naszym kraju rozlega się głos synogarlicy.
Kwiatki się ukazują na ziemi; czas śpiewania przyszedł, a głos synogarlicy słychać w ziemi naszej.
Figowiec czerwieni niedojrzałe swoje owoce oraz niosą zapach rozkwitłe winorośle. Wstań, moja przyjaciółko, moja śliczna, i przyjdź.
Figowe drzewo wypuściło niedojrzałe figi swoje, a macice winne rozkwitłe, wonią wydały; wstańże przyjaciółko moja, piękna moja! a pójdź.
Przyjdź ma gołąbko, co żyjesz w rozpadlinach skalnych, w szczelinach piętrzących się opok ukaż mi swoje oblicze, niech usłyszę twój głos; bowiem twój głos jest słodki i urocze twoje oblicze.
Gołębico moja mieszkająca w rozpadlinach skalnych, w skrytościach przykrych! okaż mi oblicze twoje, niech usłyszę głos twój; albowiem głos twój wdzięczny, a oblicze twoje pożądane.
Schwytajcie nam lisiątka, małe liski, co niszczą latorośle, gdy w rozkwicie nasze winnice.
Połapcie nam liszki, liszki małe, które psują winnice; ponieważ winnice nasze kwitną.
Moim jest mój luby, a ja jego; tego, co pasie między liliami.
Miły mój jest mój, a jam jest jego, który pasie między lilijami;
Nim dzień powieje ochłodą i pomkną cienie bądź mój luby podobny do sarny, lub do młodego jelenia na rozpadlinach gór.
Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły. Nawróć się, bądź podobny, miły mój! sarnie albo jelonkowi młodemu na górach Beter.