Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 104
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.
Błogosław, moja duszo, PANA. PANIE, mój Boże, jesteś bardzo wielki; odziałeś się w chwałę i majestat.
Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę.
Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłoki i unosisz się na skrzydłach wiatru.
Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru.
Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie.
Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.
Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
Założyłeś fundamenty ziemi, tak że się nigdy nie zachwieje.
Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
Okryłeś ją głębią jak szatą, wody stanęły nad górami.
Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.
Na twoje zgromienie rozbiegły się, a na głos twego grzmotu szybko pouciekały.
Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
Wzniosły się ponad góry, zniżyły się w doliny, na miejsce, które dla nich założyłeś.
Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
Wyznaczyłeś im granicę, aby jej nie przekroczyły ani nie powróciły, by okryć ziemię.
Ty rozprowadzasz źródła po dolinach, więc się toczą między górami.
Wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami;
Dają napój wszystkim dzikim zwierzętom, z nich leśne osły gaszą swe pragnienie.
I napoiły wszystkie zwierzęta polne, dzikie osły gaszą w nich swoje pragnienie.
Ponad nimi mieszka ptactwo nieba i z gałęzi wydaje głos.
Przy nich mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa pośród gałęzi.
Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.
Nawadniasz góry ze swoich komnat, owocami twoich dzieł syci się ziemia.
Wyprowadzasz trawę dla bydła i rośliny na użytek człowieka, aby z ziemi wydobył chleb.
Sprawiasz, że rośnie trawa dla bydła i zioła na użytek człowieka, żeby dobywał chleb z ziemi;
I by wino rozweselało serca ludzi, ich oblicze jaśniało od oliwy, a chleb posilał wnętrze człowieka.
I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.
Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.
Nasycone są drzewa PANA, cedry Libanu, które zasadził;
Na nich gnieżdżą się ptaki; bocian, którego domem są cyprysy.
Na których ptaki mają swe gniazda; jedliny, na których bocian ma swój dom.
Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.
Wysokie góry są dla górskich kozłów, a skały są schronieniem dla królików.
Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
Uczynił księżyc, aby odmierzał czas; słońce zna swój zachód.
Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.
Sprowadzasz ciemność i nastaje noc, w której wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
Lwięta ryczą o żer, od Boga żądając swojego pożywienia.
Lwiątka ryczą za łupem i szukają swego pokarmu od Boga.
Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.
Słońce wstaje, schodzą się razem i kładą się w swoich jamach.
A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.
Wtedy wychodzi człowiek do swojej roboty i do swojej pracy aż do wieczora.
Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY, wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.
O, jak liczne są twoje dzieła, PANIE! Wszystkie je uczyniłeś mądrze, ziemia jest pełna twego bogactwa.
To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.
Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.
Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.
Po nim pływają okręty i Lewiatan, którego stworzyłeś, aby w nim igrał.
Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.
Wszystko to czeka na ciebie, abyś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.
Gdy dajesz im, zbierają; gdy otwierasz swą rękę, sycą się dobrami.
Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.
Lecz gdy ukrywasz swe oblicze, trwożą się; gdy odbierasz im ducha, giną i obracają się w proch.
Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.
Gdy wysyłasz twego ducha, zostają stworzone i odnawiasz oblicze ziemi.
Niech WIEKUISTEMU będzie chwała na wieki, niech BÓG raduje się Swoimi stworzeniami.
Niech chwała PANA trwa na wieki, niech się raduje PAN swymi dziełami.
Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.
Patrzy na ziemię, a ona drży, dotyka gór, a dymią.
Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.
Będę śpiewał PANU, póki żyję; będę śpiewał memu Bogu, póki istnieję.
Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.
Moje rozmyślanie o nim wdzięczne będzie, rozraduję się w PANU.
Oby grzesznicy zniknęli z ziemi i niegodziwych już nie było. Wielbij moja duszo WIEKUISTEGO. Halleluja!
Niech zostaną wytraceni z ziemi grzesznicy i niech nie będzie już niegodziwych! Błogosław, moja duszo, PANA. Alleluja.