Nowa Biblia Gdańska

Księga Psalmów 18

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Przewodnikowi chóru. Przez sługę WIEKUISTEGO – Dawida, który wypowiedział BOGU słowa tej pieśni, kiedy WIEKUISTY go wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół, a w szczególności z ręki Saula.

bg

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego, który mówił do Pana słowa tej pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego, i z ręki Saulowej; i rzekł:

2
nbg

Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.

bg

Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

3
nbg

WIEKUISTY Skało, moja twierdzo i mój wybawco; Boże mój – obrono, w którą wierzę; moja tarczo, mój rogu zbawienia oraz moja ucieczko.

bg

Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

4
nbg

Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, więc jestem wybawiony od mych wrogów.

bg

Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

5
nbg

Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;

bg

Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

6
nbg

męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.

bg

Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

7
nbg

W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

bg

W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

8
nbg

Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

bg

Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

9
nbg

W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.

bg

Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

10
nbg

Skłonił niebiosa i zstąpił, a pod Jego stopami gęsta mgła.

bg

Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

11
nbg

Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

bg

A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

12
nbg

A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

bg

Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

13
nbg

Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

bg

Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

14
nbg

WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

bg

I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

15
nbg

Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

bg

Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

16
nbg

Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.

bg

I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

17
nbg

Sięgnął z wysokości i mnie wziął, wydobył z wielkiej toni.

bg

Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

18
nbg

Ocalił mnie od potężnego wroga, oraz od moich nieprzyjaciół, chociaż byli mocniejsi ode mnie.

bg

Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

19
nbg

Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą.

bg

Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

20
nbg

Wyprowadził mnie na przestronność i mnie wybawił, gdyż mnie sobie upodobał.

bg

Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

21
nbg

WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości moich rąk.

bg

Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

22
nbg

Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mego Boga.

bg

Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

23
nbg

Wszystkie Jego ustawy są przede mną oraz nie odstępuję od Jego praw.

bg

Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

24
nbg

Cały jestem Jemu oddany i wystrzegam się mego grzechu.

bg

Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

25
nbg

Dlatego BÓG mi oddaje według mojej sprawiedliwości, według czystości moich rąk, która jest przed Jego oczami.

bg

Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

26
nbg

Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, a z prawym mężem – nieskazitelnie.

bg

Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

27
nbg

Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.

bg

Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

28
nbg

Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.

bg

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

29
nbg

Tak, Ty rozświecasz moją pochodnię; WIEKUISTY, mój Bóg rozjaśnia moją ciemność.

bg

Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

30
nbg

Bo w Tobie przełamię szyki i w mym prawdziwym Bogu przestąpię mury.

bg

Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

31
nbg

Bóg, nieskazitelna jest Jego droga, a Słowo WIEKUISTEGO czyste; On jest tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają.

bg

Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

32
nbg

Bo któż jest Bogiem, oprócz WIEKUISTEGO; kto Opoką, oprócz prawdziwego Boga?

bg

Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

33
nbg

Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.

bg

On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

34
nbg

Moje nogi upodobnił do jelenich i mnie stawia na mych wyżynach.

bg

Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

35
nbg

Moje ręce wprawia do boju, tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk.

bg

Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

36
nbg

Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.

bg

Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

37
nbg

Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.

bg

Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

38
nbg

Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

bg

Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

39
nbg

Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.

bg

Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

40
nbg

Tak do boju opasałeś mnie mocą, powaliłeś pode mnie moich wrogów.

bg

Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

41
nbg

Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.

bg

Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

42
nbg

Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

bg

Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

43
nbg

Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic.

bg

I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

44
nbg

Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem.

bg

Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

45
nbg

Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

bg

Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

46
nbg

Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

bg

Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

47
nbg

Żywy WIEKUISTY, niech będzie pochwalona moja Skała, niech będzie wywyższony Bóg zbawienia.

bg

Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

48
nbg

Bóg, który mi zlecił pomstę oraz poddał pode mnie narody;

bg

Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

49
nbg

który mnie wybawił od moich wrogów, wyniósł mnie ponad mych przeciwników i ocalił od srogiego męża.

bg

Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

50
nbg

Dlatego chcę Cię sławić pomiędzy narodami, WIEKUISTY, będę śpiewał Twojemu Imieniu.

bg

Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.

51
nbg

gdyż wielkimi czynisz zwycięstwa Swojego króla, świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi, oraz jego rodowi na wieki.

bg

Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.