Nowa Biblia Gdańska
Księga Psalmów 73
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Pieśń Asafa. Zaprawdę, Bóg jest hojnym dla Israela, dla czystych sercem.
Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.
A ja, niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.
Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,
Bowiem pozazdrościłem pyszałkom, widząc powodzenie nieprawych;
Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.
Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.
Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni.
W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.
Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.
Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca.
Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.
Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka.
Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.
Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.
Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.
Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami.
A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,
I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego?
Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.
Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.
Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce, a mą dłoń umywałem w niewinności;
Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.
gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.
Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.
Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.
I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.
Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;
Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.
Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.
Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.
Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.
Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.
Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz – pogardzisz ich postacią.
Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.
Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.
Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.
Ale ja zawsze jestem z Tobą. Ująłeś moją prawicę.
A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.
Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały.
Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
Kogo innego mam w niebiosach? A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania.
Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.
Zniknie moja cielesna natura i me serce; ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki.
Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.
Gdyż dalecy od Ciebie – zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie.
Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.
Zaś mnie jest miłą bliskość Boga; w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność, by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.
Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.