Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 17

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.

bg

Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

2
ubg

Czy nie szydercy są przy mnie? Czy moje oko nie czuwa przez ich zniewagi?

bg

Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

3
ubg

Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?

bg

Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

4
ubg

Ich serce bowiem ukryłeś przed zrozumieniem, dlatego ich nie wywyższysz.

bg

Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

5
ubg

Kto pochlebia przyjaciołom, tego dzieciom zgasną oczy.

bg

Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

6
ubg

Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.

bg

Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

7
ubg

Moje oko zaćmiło się od smutku, a wszystkie moje członki są jak cień.

bg

Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

8
ubg

Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.

bg

Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

9
ubg

Sprawiedliwy będzie trwał przy swojej drodze, a kto ma czyste ręce, nabierze siły.

bg

Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.

10
ubg

Lecz wy wszyscy zawróćcie i przyjdźcie; bo mądrego wśród was nie znajduję.

bg

Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.

11
ubg

Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.

bg

Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

12
ubg

Noc zamieniają w dzień, światłość skraca się z powodu ciemności.

bg

Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

13
ubg

Gdybym czegoś oczekiwał, grób będzie moim domem, w ciemności rozłożyłem swoje posłanie.

bg

Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

14
ubg

Powiedziałem do zniszczenia: Jesteś moim ojcem, a robactwu: Moja matko i moja siostro.

bg

Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

15
ubg

Gdzie jest więc teraz moja nadzieja? Kto zobaczy moją nadzieję?

bg

Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

16
ubg

Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu.

bg

W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.