Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 17
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Mój oddech jest skażony, moje dni gasną, groby na mnie czekają.
Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
Czy nie szydercy są przy mnie? Czy moje oko nie czuwa przez ich zniewagi?
A tu jeszcze stroją ze mnie drwiny; moje oko musi spoczywać na ich obelgach.
Złóż więc zastaw za mnie u siebie. Któż jest ten, który za mnie poręczy?
O, złóż za mnie rękojmię, wstaw się za mną do samego Siebie! Kto by inny dał za mnie poręczenie?
Ich serce bowiem ukryłeś przed zrozumieniem, dlatego ich nie wywyższysz.
Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.
Kto pochlebia przyjaciołom, tego dzieciom zgasną oczy.
Kto zdradza przyjaciół przy podziale łupów, tego oczy własnych dzieci zanikają.
Uczynił mnie tematem przysłowia wśród ludzi i pośmiewiskiem przed nimi.
Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.
Moje oko zaćmiło się od smutku, a wszystkie moje członki są jak cień.
Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.
Prawi zdumieją się nad tym, a niewinny powstanie przeciwko obłudnikowi.
Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.
Sprawiedliwy będzie trwał przy swojej drodze, a kto ma czyste ręce, nabierze siły.
Jednak sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, oraz nabiera wytrwałości ten, kto jest czystych rąk.
Lecz wy wszyscy zawróćcie i przyjdźcie; bo mądrego wśród was nie znajduję.
A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.
Moje dni przeminęły, rozwiały się moje zamiary, myśli mego serca.
Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.
Noc zamieniają w dzień, światłość skraca się z powodu ciemności.
Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.
Gdybym czegoś oczekiwał, grób będzie moim domem, w ciemności rozłożyłem swoje posłanie.
Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;
Powiedziałem do zniszczenia: Jesteś moim ojcem, a robactwu: Moja matko i moja siostro.
jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;
Gdzie jest więc teraz moja nadzieja? Kto zobaczy moją nadzieję?
gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu.
Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.