Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 24
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Czemu, skoro od Wszechmocnego nie są zakryte czasy, ci, którzy go znają, nie widzą jego dni?
Czemu przez Wszechmocnego nie są ustalone czasy, oraz ci, którzy Go poznali, nie mogą zobaczyć Jego dni.
Niektórzy przesuwają granice, zabierają trzody i pasą je.
Niegodziwi przesuwają granice, zagrabiają i pasą trzody.
Osła sierot pędzą i wołu wdowy biorą w zastaw.
Porywają osły sierotom i w zastaw zabierają krowę wdowy.
Spychają z drogi ubogich, biedni ziemi muszą się kryć razem.
Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.
Oto jak dzikie osły na pustyni wychodzą oni do swojej pracy, wstając rano na łup. Pustynia wydaje chleb dla nich oraz ich dzieci.
Oto biedni wychodzą na swój trud jak dzikie osły z pustyni, szukając gorliwie pożywienia – step daje im chleb dla dzieci.
Na polu żną zboże i zbierają grona w winnicy niegodziwych.
Na polu zżynają jego mieszane ziarno i podbierają z winnicy niegodziwych.
Nagich zmuszają do nocowania bez ubrania, tak że nie mają czym się nakryć w czasie chłodów;
Nago nocują z powodu braku odzieży i nie mają okrycia na zimnie.
Przemoczeni ulewą górską, bez schronienia przytulają się do skały.
Na wskroś mokną pod ulewą w górach i z braku schronienia tulą się do skały.
Odrywają od piersi sieroty, od ubogiego biorą zastaw.
Niegodziwi od piersi porywają sierotę i biorą to, co jest na biednym.
Nagiego zmuszają do chodzenia bez ubrania, a głodnym zabierają snopy.
Dają im chodzić nago, bez odzieży oraz o głodzie znosić snopy.
A ci, którzy pośród ich murów wyciskają oliwę i tłoczą w prasach, są spragnieni.
Między murami wydeptują oliwę, tłoczą prasy, a przy tym pragną.
Ludzie w mieście wzdychają, dusze śmiertelnie rannych wołają, a Bóg im w tym nie przeszkadza.
Z miast rozlegają się ludzkie jęki, lamentuje dusza mordowanych, ale Bóg na tą ohydę nie zważa.
To są ci, którzy się sprzeciwiają światłości, nie znają jej dróg ani nie trwają na jej ścieżkach.
To oni należą do zawziętych wrogów światła; ci, którzy nie znają Jego dróg i nie postali na Jego szlakach.
Morderca wstaje przed świtem i zabija ubogiego i potrzebującego, a w nocy jest jak złodziej.
Opryszek zrywa się świtem, zabija bezbronnych i biednych, a w nocy zakrada się jako złodziej.
Oko cudzołożnika czeka na zmierzch, mówiąc: Nikt mnie nie zobaczy, i zakrywa on swoje oblicze.
Oko cudzołożnika pilnuje zmierzchu, mówiąc: Nie ujrzy mnie żaden wzrok, bo na twarz położyłem zasłonę.
W ciemności podkopują domy, które sobie za dnia oznaczyli, nie znają światła.
W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła.
Dla nich bowiem poranek jest jak cień śmierci. Jeśli ktoś ich rozpozna, ogarnia ich strach cienia śmierci.
Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.
Lekko unoszą się na wodach, przeklęty jest ich dział na ziemi, nie patrzą na drogę do winnic.
Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.
Jak susza i upał trawią wody śniegu, tak grób trawi grzeszników.
Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.
Zapomni o nim łono jego matki, a robak będzie się nim karmić jak słodyczą; nikt go więcej nie wspomni, a nieprawość zostanie połamana jak drzewo.
Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.
Dręczy niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie czyni dobra.
On, co to nękał niepłodną, która nie rodziła, a wdowie nie świadczył nic dobrego.
Pociąga też mocarzy swoją siłą; gdy powstaje, nikt nie jest pewien swego życia.
A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.
Dano mu, że może oprzeć się bezpiecznie; jego oczy jednak patrzą na ich drogi.
Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.
Na chwilę zostali wywyższeni, ale już ich nie ma; zostali poniżeni i ściśnieni jak wszyscy inni, a jak wierzch kłosa zostaną wycięci.
Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.
A jeśli tak nie jest, kto mi udowodni kłamstwo i obróci wniwecz moje słowa?
Jeżeli nie tak bywa – któż mi dowiedzie kłamstwa oraz w niwecz obróci moje słowo?