Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 32

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

A gdy ci trzej mężczyźni przestali odpowiadać Hiobowi, ponieważ był sprawiedliwy we własnych oczach;

bg

A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:

2
ubg

Wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, z rodu Ram; rozgniewał się na Hioba, gdyż usprawiedliwiał siebie bardziej niż Boga.

bg

Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.

3
ubg

Rozpalił się także jego gniew na jego trzech przyjaciół, bo nie znaleźli żadnej odpowiedzi, a jednak potępiali Hioba.

bg

Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.

4
ubg

Elihu czekał, aż Hiob skończy odpowiedź, gdyż oni byli od niego starsi.

bg

Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.

5
ubg

Gdy Elihu zauważył, że w ustach trzech mężczyzn nie ma żadnej odpowiedzi, zapłonął gniewem.

bg

Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.

6
ubg

I Elihu, syn Barakeela, Buzyta, odpowiedział: Ja jestem młody, a wy jesteście starzy, dlatego bałem się i nie śmiałem wyjawić wam swego zdania.

bg

I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.

7
ubg

Myślałem: Niech przemówią dni, a mnogość lat niech uczy mądrości.

bg

Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.

8
ubg

Ale to duch jest w człowieku i tchnienie Wszechmogącego daje rozum.

bg

Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

9
ubg

Wielcy nie zawsze są mądrzy, a starcy nie zawsze rozumieją sąd.

bg

Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.

10
ubg

Dlatego mówię: Posłuchajcie mnie, ja też wypowiem swoje zdanie.

bg

Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

11
ubg

Oto czekałem na wasze słowa, przysłuchiwałem się waszym dowodom, gdy przygotowywaliście mowę.

bg

Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.

12
ubg

I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was nie przekonał Hioba i nikt nie odpowiedział na jego słowa;

bg

I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.

13
ubg

I nie możecie powiedzieć: Znaleźliśmy mądrość. Sam Bóg go strąca, nie człowiek.

bg

Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.

14
ubg

Nie do mnie skierował swoje słowa, a ja nie odpowiem mu waszymi słowami.

bg

Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.

15
ubg

Zaniepokoili się i już nie odpowiadali; przestali mówić.

bg

Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

16
ubg

Czekałem, lecz nie mówili, ale stanęli i już nic nie powiedzieli.

bg

Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.

17
ubg

Odpowiem ze swojej strony, wypowiem też swoje zdanie.

bg

Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.

18
ubg

Jestem bowiem pełny słów, mój duch przymusza mnie.

bg

Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.

19
ubg

Oto moje wnętrze jest jak wino, które nie ma ujścia; jak nowe bukłaki zagrożone pęknięciem.

bg

Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.

20
ubg

Będę więc mówić, aby ulżyć sobie; otworzę swoje wargi i odpowiem.

bg

Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

21
ubg

Nie będę miał względu na nikogo i nikomu nie będę schlebiał.

bg

Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.

22
ubg

Nie umiem bowiem schlebiać, gdyż mój Stwórca wnet by mnie porwał.

bg

Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.