Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 37
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
I drży z tego powodu moje serce, i wyrywa się ze swego miejsca.
A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
Słuchajcie uważnie grzmotu jego głosu i dźwięku, który wychodzi z jego ust.
Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.
Pod całym niebem go wypuszcza, a jego błyskawicę na krańce ziemi.
Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
Po niej huczy grzmot, grzmi głosem swojego majestatu, i nie powstrzymuje ich, gdy słychać jego głos.
Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
Bóg cudownie grzmi swoim głosem, czyni wielkie rzeczy, których nie możemy zrozumieć.
Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.
Mówi bowiem do śniegu: Padaj na ziemię, a także do deszczu i do ulewy jego potęgi.
Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.
Pieczętuje rękę każdego człowieka, aby wszyscy ludzie poznali jego dzieło.
Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.
Wtedy zwierzęta wchodzą do jaskini i zostają w swoich jamach.
Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.
Od południa przychodzi wicher, a zima od wiatrów północnych.
Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.
Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.
Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.
Także wilgocią ziemi obciąża obłok, rozpędza chmurę swoim światłem.
Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.
One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi.
A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.
A on sprawia, że się pojawiają czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla okazywania miłosierdzia.
A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
Słuchaj tego uważnie, Hiobie; zastanów się i rozważ cudowne dzieła Boga.
Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
Czy wiesz, kiedy i co postanawia Bóg o tych sprawach albo kiedy rozjaśnia światło swej chmury?
Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?
Czy wiesz, jak wiszą chmury cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?
Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?
Czy wiesz, jak twoje szaty się rozgrzewają, gdy on uspokaja ziemię wiatrem południowym?
Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
Czy rozpościerałeś z nim niebiosa, które są trwałe i podobne do zwierciadła odlanego?
Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?
Poucz nas, co mamy mu powiedzieć, bo nie możemy ułożyć słów z powodu ciemności.
Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
Czy należy go powiadomić, że przemawiam? Przecież jeśli ktoś przemówi, zostanie na pewno pożarty.
Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.
Teraz jednak ludzie nie mogą patrzyć na światło, gdy jaśnieje w chmurach, gdy wiatr przechodzi i rozprasza je.
Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
Od północy przychodzi jakby złoty blask, ale w Bogu jest straszliwy majestat.
Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska nikogo.
Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
Dlatego boją się go ludzie. On nie ma względu na żadnego, który jest mądry w sercu.
Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.