Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 37

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

I drży z tego powodu moje serce, i wyrywa się ze swego miejsca.

nbg

Nad tym drży także moje serce i jakby wyskakuje ze swego miejsca.

bg

A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

2
ubg

Słuchajcie uważnie grzmotu jego głosu i dźwięku, który wychodzi z jego ust.

nbg

O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.

bg

Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

3
ubg

Pod całym niebem go wypuszcza, a jego błyskawicę na krańce ziemi.

nbg

Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

bg

Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.

4
ubg

Po niej huczy grzmot, grzmi głosem swojego majestatu, i nie powstrzymuje ich, gdy słychać jego głos.

nbg

Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

bg

Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

5
ubg

Bóg cudownie grzmi swoim głosem, czyni wielkie rzeczy, których nie możemy zrozumieć.

nbg

Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

bg

Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

6
ubg

Mówi bowiem do śniegu: Padaj na ziemię, a także do deszczu i do ulewy jego potęgi.

nbg

Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

bg

Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

7
ubg

Pieczętuje rękę każdego człowieka, aby wszyscy ludzie poznali jego dzieło.

nbg

Wtedy zamyka rękę każdego człowieka, by wszyscy ludzie poznali Jego dzieła.

bg

Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

8
ubg

Wtedy zwierzęta wchodzą do jaskini i zostają w swoich jamach.

nbg

Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

bg

Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.

9
ubg

Od południa przychodzi wicher, a zima od wiatrów północnych.

nbg

Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

bg

Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

10
ubg

Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.

nbg

Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

bg

Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

11
ubg

Także wilgocią ziemi obciąża obłok, rozpędza chmurę swoim światłem.

nbg

Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

bg

Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

12
ubg

One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi.

nbg

więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

bg

A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

13
ubg

A on sprawia, że się pojawiają czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla okazywania miłosierdzia.

nbg

Wywołuje je jako karcącą rózgę, bądź jako owoc ziemi, bądź jako znak Jego łaski.

bg

A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

14
ubg

Słuchaj tego uważnie, Hiobie; zastanów się i rozważ cudowne dzieła Boga.

nbg

Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.

bg

Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.

15
ubg

Czy wiesz, kiedy i co postanawia Bóg o tych sprawach albo kiedy rozjaśnia światło swej chmury?

nbg

Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

bg

Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

16
ubg

Czy wiesz, jak wiszą chmury cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?

nbg

Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

bg

Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

17
ubg

Czy wiesz, jak twoje szaty się rozgrzewają, gdy on uspokaja ziemię wiatrem południowym?

nbg

W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

bg

Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

18
ubg

Czy rozpościerałeś z nim niebiosa, które są trwałe i podobne do zwierciadła odlanego?

nbg

Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

bg

Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

19
ubg

Poucz nas, co mamy mu powiedzieć, bo nie możemy ułożyć słów z powodu ciemności.

nbg

Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.

bg

Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

20
ubg

Czy należy go powiadomić, że przemawiam? Przecież jeśli ktoś przemówi, zostanie na pewno pożarty.

nbg

Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?

bg

Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.

21
ubg

Teraz jednak ludzie nie mogą patrzyć na światło, gdy jaśnieje w chmurach, gdy wiatr przechodzi i rozprasza je.

nbg

Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

bg

Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

22
ubg

Od północy przychodzi jakby złoty blask, ale w Bogu jest straszliwy majestat.

nbg

Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

bg

Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

23
ubg

On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska nikogo.

nbg

Ale Wszechmocnego – Jego nie dościgniemy; On jest wzniosły potęgą, sądem i pełnią sprawiedliwości; nikogo nie gnębi.

bg

Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

24
ubg

Dlatego boją się go ludzie. On nie ma względu na żadnego, który jest mądry w sercu.

nbg

Dlatego ludzie powinni się Go obawiać; bo On lekceważy wszystkich mądrych we własnym mniemaniu.

bg

Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.