Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Psalmów 102
Audio NBGPorównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę. PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.
Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM.
Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.
WIEKUISTY, wysłuchaj moją modlitwę i niech dojdzie do Ciebie me wołanie.
Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.
W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho, i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.
Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.
Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.
Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.
Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.
Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.
Od głosu mojego jęku przylgnęło me ciało do mej kości.
Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.
Podobny jestem do pelikana na puszczy i jakby puchacza w zwaliskach.
Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.
Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu.
Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;
Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną.
Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.
Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.
Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.
Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.
Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.
Moje dni są jak wydłużony cień; zwiędłem jak trawa.
Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.
A Ty, WIEKUISTY, panujesz na wieki i Twa chwała od pokolenia do pokolenia.
Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;
Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas go ułaskawić, nadeszła wyznaczona pora.
A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi twojej chwały;
Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.
Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;
A ludy bać się będą Imienia WIEKUISTEGO, a wszyscy królowie ziemi Twojej chwały.
Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.
Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości.
Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA.
Przychyli się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi ich modlitwą.
Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię;
To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO.
Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;
Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,
Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem;
by wysłuchać westchnienia jeńca i wyswobodzić na śmierć skazanych.
Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU.
By na Cyonie głosili Imię WIEKUISTEGO, a Jego sławę w Jeruszalaim,
Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.
gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.
Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.
On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;
Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.
zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata.
One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.
Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.
Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.
One zaginą, a Ty zostajesz; wszystkie zbutwieją jak szata, odmienisz je jak odzież, więc będą odmienione.
Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.
Ale Ty będziesz taki sam i nie skończą się Twoje lata.
—
U Ciebie będą mieszkać synowie Twoich sług, a ich potomstwo ostoi się przed Tobą.