Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Psalmów 102

Audio NBG

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę. PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie.

nbg

Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM.

2
ubg

Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj.

nbg

WIEKUISTY, wysłuchaj moją modlitwę i niech dojdzie do Ciebie me wołanie.

3
ubg

Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko.

nbg

W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho, i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

4
ubg

Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb.

nbg

Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

5
ubg

Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała.

nbg

Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

6
ubg

Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu.

nbg

Od głosu mojego jęku przylgnęło me ciało do mej kości.

7
ubg

Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu.

nbg

Podobny jestem do pelikana na puszczy i jakby puchacza w zwaliskach.

8
ubg

Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie.

nbg

Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu.

9
ubg

Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;

nbg

Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną.

10
ubg

Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś.

nbg

Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.

11
ubg

Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa.

nbg

Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

12
ubg

Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie.

nbg

Moje dni są jak wydłużony cień; zwiędłem jak trawa.

13
ubg

Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony.

nbg

A Ty, WIEKUISTY, panujesz na wieki i Twa chwała od pokolenia do pokolenia.

14
ubg

Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem;

nbg

Ty powstaniesz i zmiłujesz się nad Cyonem, bo czas go ułaskawić, nadeszła wyznaczona pora.

15
ubg

A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi twojej chwały;

nbg

Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.

16
ubg

Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale;

nbg

A ludy bać się będą Imienia WIEKUISTEGO, a wszyscy królowie ziemi Twojej chwały.

17
ubg

Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą.

nbg

Bo WIEKUISTY odbuduje Cyon i ukaże się w Swej wspaniałości.

18
ubg

Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA.

nbg

Przychyli się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi ich modlitwą.

19
ubg

Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię;

nbg

To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO.

20
ubg

Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć;

nbg

Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,

21
ubg

Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem;

nbg

by wysłuchać westchnienia jeńca i wyswobodzić na śmierć skazanych.

22
ubg

Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU.

nbg

By na Cyonie głosili Imię WIEKUISTEGO, a Jego sławę w Jeruszalaim,

23
ubg

Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.

nbg

gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

24
ubg

Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.

nbg

On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

25
ubg

Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.

nbg

zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata.

26
ubg

One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.

nbg

Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.

27
ubg

Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.

nbg

One zaginą, a Ty zostajesz; wszystkie zbutwieją jak szata, odmienisz je jak odzież, więc będą odmienione.

28
ubg

Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.

nbg

Ale Ty będziesz taki sam i nie skończą się Twoje lata.

29
ubg

—

nbg

U Ciebie będą mieszkać synowie Twoich sług, a ich potomstwo ostoi się przed Tobą.