Nowa Biblia Gdańska

Księga Ijoba 15

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:

bg

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:

2
nbg

Czy mędrzec odpowiada błahym zdaniem oraz nadyma swą pierś wschodnim wiatrem;

bg

Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?

3
nbg

szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?

bg

Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?

4
nbg

Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.

bg

Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

5
nbg

Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.

bg

Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,

6
nbg

Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.

bg

Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.

7
nbg

Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?

bg

Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?

8
nbg

Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?

bg

Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

9
nbg

Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?

bg

Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

10
nbg

I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.

bg

I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.

11
nbg

Czy sobie lekceważysz Boskie pociechy oraz słowo, co się z tobą łagodnie obeszło?

bg

I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

12
nbg

Czemu tak się uniosło twoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?

bg

Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

13
nbg

Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

bg

Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

14
nbg

Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?

bg

Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

15
nbg

Bóg nawet Swoich świętych wspiera i w Jego oczach nie są czyste niebiosa.

bg

Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

16
nbg

Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.

bg

Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

17
nbg

Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.

bg

Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

18
nbg

Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,

bg

Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

19
nbg

kiedy ziemia im samym była oddana i nie przeszedł pośród nich obcy.

bg

Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.

20
nbg

Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.

bg

Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

21
nbg

Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.

bg

Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

22
nbg

Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jest dla miecza.

bg

Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

23
nbg

Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.

bg

Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzień ciemności.

24
nbg

Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

bg

Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

25
nbg

Gdyż wyciągnął swoją rękę przeciwko Bogu i opierał się Wszechmocnemu.

bg

Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.

26
nbg

Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

bg

Natrze nań na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

27
nbg

Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.

bg

Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

28
nbg

Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

bg

I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

29
nbg

Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

bg

Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

30
nbg

Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

bg

Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

31
nbg

Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.

bg

Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

32
nbg

To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.

bg

Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

33
nbg

Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.

bg

Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.

34
nbg

Gdyż rzesza nieuczciwych zostaje bezpłodną, a ogień pochłania namioty, które są zbudowane za przekupstwo.

bg

Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.

35
nbg

Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.

bg

Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.