Nowa Biblia Gdańska

Przypowieści Salomona 19

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
nbg

Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.

bg

Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.

2
nbg

Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.

bg

Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.

3
nbg

Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

bg

Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

4
nbg

Bogactwo przysparza coraz więcej przyjaciół; a od ubogiego odłącza się i jego towarzysz.

bg

Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.

5
nbg

Fałszywy świadek nie ujdzie bezkarnie; nie ocali się ten, co wygłasza kłamstwa.

bg

Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.

6
nbg

Wielu głaszcze oblicze hojnego i każdy jest przyjacielem szczodrobliwego męża.

bg

Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.

7
nbg

Wszyscy, nawet bracia ubogiego go nienawidzą; o ileż bardziej usuwają się od niego jego towarzysze. A on goni za ich przyrzeczeniami, ale ich nie ma.

bg

Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.

8
nbg

Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.

bg

Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.

9
nbg

Fałszywy świadek nie ujdzie bezkarnie; a kto wygłasza kłamstwa – zginie.

bg

Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.

10
nbg

Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.

bg

Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

11
nbg

Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.

bg

Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.

12
nbg

Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego łaska jak rosa na roślinności.

bg

Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.

13
nbg

Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.

bg

Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.

14
nbg

Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.

bg

Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

15
nbg

Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.

bg

Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

16
nbg

Kto zachowuje przykazanie – zachowuje swe życie; a kto nie zwraca uwagi na swoje drogi – zginie.

bg

Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.

17
nbg

Kto się lituje nad biednym – pożycza WIEKUISTEMU; On mu wynagrodzi jego zasługę.

bg

Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.

18
nbg

Karć syna dopóki jeszcze nadzieja, i nie zwracaj uwagi na jego krzyki.

bg

Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.

19
nbg

Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.

bg

Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.

20
nbg

Słuchaj rady i przyjmuj napomnienie, abyś w swojej przyszłości nabrał mądrości.

bg

Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.

21
nbg

Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.

bg

Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.

22
nbg

Rozkoszą człowieka jest miłość, którą świadczy; lepszy ubogi człowiek niż kłamliwy.

bg

Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.

23
nbg

Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.

bg

Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.

24
nbg

Gdy leniwy włoży rękę do misy – nawet wtedy nie poprowadzi jej do ust.

bg

Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.

25
nbg

Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.

bg

Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.

26
nbg

Kto ograbia ojca oraz wypędza matkę – jest synem, który hańbi oraz przynosi wstyd.

bg

Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.

27
nbg

Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.

bg

Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.

28
nbg

Nikczemny świadek urąga sprawiedliwości, a usta niegodziwych chciwie pochłaniają złość.

bg

Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.

29
nbg

Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.

bg

Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.