Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025

Księga Ijoba 16

Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.

1
ubg

Wtedy Hiob odpowiedział:

nbg

Zatem Ijob odparł, mówiąc:

2
ubg

Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami.

nbg

Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.

3
ubg

Kiedy będzie koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?

nbg

Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?

4
ubg

Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami.

nbg

I ja potrafię mówić tak jak ty; gdybyście byli na moim miejscu, mógłbym przeciwko wam zestawić słowa i potrząsać przed wami moją głową.

5
ubg

Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby waszym cierpieniom.

nbg

Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.

6
ubg

Ale jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?

nbg

Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

7
ubg

A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie.

nbg

Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

8
ubg

Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.

nbg

Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

9
ubg

Jego gniew mnie porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.

nbg

Jego gniew mnie szarpie i ściga, zgrzyta na mnie swoimi zębami; jak wróg rozsrożył na mnie swój wzrok.

10
ubg

Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie.

nbg

A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.

11
ubg

Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych.

nbg

Bóg wydał mnie przewrotnym, wtrącił mnie w ręce niegodziwych.

12
ubg

Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.

nbg

Żyłem spokojnie – a mnie skruszył; pochwycił za mój kark, wstrząsnął mną oraz mnie Sobie postawił za cel.

13
ubg

Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć.

nbg

Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

14
ubg

Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym.

nbg

Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.

15
ubg

Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.

nbg

Uszyłem wór wokół mej skóry, a mój róg wryłem w ziemię.

16
ubg

Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach jest cień śmierci.

nbg

Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

17
ubg

Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta.

nbg

Chociaż nie ma krzywdy na moich rękach, a ma modlitwa jest czysta.

18
ubg

Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!

nbg

O ziemio! Nie zakrywaj mojej krwi! Niech nie znajdzie spoczynku moja skarga!

19
ubg

Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości.

nbg

Już i teraz mój świadek jest w niebiosach, mój orędownik na wysokościach.

20
ubg

Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

nbg

Naśmiewają się ze mnie moi przyjaciele, więc moje łzawe oko spogląda ku Bogu.

21
ubg

Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek spiera się o swego bliźniego!

nbg

By rozstrzygnął ten spór człowieka z Bogiem i syna Adama ze swoim bliźnim.

22
ubg

Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.

nbg

Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.