Uwspółcześniona Biblia Gdańska 2025
Księga Ijoba 15
Porównanie według numeracji źródłowej. Podział tekstu może się różnić między przekładami.
Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:
Wtedy odparł Elifaz z Themanu, mówiąc:
Czy mądry człowiek ma odpowiadać próżną wiedzą i napełniać swoje wnętrze wiatrem wschodnim?
Czy mędrzec odpowiada błahym zdaniem oraz nadyma swą pierś wschodnim wiatrem;
Czy ma się spierać słowami bezużytecznymi i mową, która nie przynosi pożytku?
szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?
Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.
Zaiste, niweczysz bogobojność oraz znosisz należną Bogu modlitwę.
Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.
Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.
Twoje usta cię potępiają, a nie ja; twoje wargi świadczą przeciwko tobie.
Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.
Czy jesteś pierwszym człowiekiem, który się urodził? Czy zostałeś stworzony przed pagórkami?
Czy urodziłeś się jako pierwszy z ludzi oraz zostałeś utworzony jeszcze przed pagórkami?
Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?
Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
Cóż ty wiesz, czego my nie wiemy? Cóż ty rozumiesz, czego my nie rozumiemy?
Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
Wśród nas są i sędziwi, i starcy, starsi od twego ojca.
I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.
Czy lekceważysz pociechę Boga? Czy masz w sobie coś tajemnego?
Czy sobie lekceważysz Boskie pociechy oraz słowo, co się z tobą łagodnie obeszło?
Czemu cię tak uniosło twoje serce? Czemu swoimi oczami tak mrugasz;
Czemu tak się uniosło twoje serce i czemu tak łypiesz swoimi oczami?
Że zwracasz przeciwko Bogu swego ducha i wypuszczasz ze swoich ust takie słowa?
Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
Czym jest człowiek, aby miał być czysty, urodzony z kobiety, aby miał być sprawiedliwy?
Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?
Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.
Bóg nawet Swoich świętych wspiera i w Jego oczach nie są czyste niebiosa.
Tym bardziej obrzydły i nikczemny jest człowiek, który pije nieprawość jak wodę.
Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.
Wykażę ci, tylko mnie posłuchaj; opowiem ci, co widziałem;
Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
Co mądrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;
Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,
Im samym dana była ziemia i żaden obcy nie przeszedł wśród nich.
kiedy ziemia im samym była oddana i nie przeszedł pośród nich obcy.
Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie swoje dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy.
Niegodziwy musi się trwożyć po wszystkie swoje dni i według liczby lat zachowanych dla okrutnego.
Głos przerażenia brzmi w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel.
Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada go wśród pokoju.
Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się zewsząd miecza.
Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jest dla miecza.
Tuła się za chlebem, pytając, gdzie go znaleźć. Wie, że dzień ciemności został dla niego przygotowany.
Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.
Przeraża go utrapienie i ucisk; wzmocnią się przeciwko niemu jak król gotowy do boju.
Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.
Wyciągnął bowiem swą rękę przeciw Bogu, przeciwko Wszechmocnemu się umocnił.
Gdyż wyciągnął swoją rękę przeciwko Bogu i opierał się Wszechmocnemu.
Naciera na niego, na jego szyję, która jest okryta pod gęstymi grzbietami jego tarcz.
Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.
Swoją twarz kryje bowiem w tłuszczu, a jego tusza zaokrągliła się na lędźwiach.
Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.
Mieszka w opustoszałych miastach i domach, w których nikt nie przebywa, które niebawem staną się ruiną.
Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.
Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.
Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.
Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust.
Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.
Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą.
Niechaj nie ufa kłamstwu, bo się zawiedzie, a fałsz będzie jego nagrodą.
Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.
To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.
Jak winna latorośl utraci swoje niedojrzałe grona, jak oliwka zrzuci swój kwiat.
Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.
Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.
Gdyż rzesza nieuczciwych zostaje bezpłodną, a ogień pochłania namioty, które są zbudowane za przekupstwo.
Poczęli krzywdę i urodzili nieprawość, a ich łono przygotowuje oszustwo.
Poczęli rozpacz, zrodzili próżność, a ich życie przygotowuje zdradę.